" നാട്ടു നന്മകളുടെ ശേഷിപ്പുകള് ഓരോന്നായി പടിയിറങ്ങുകയാണ് . ഒപ്പം ഓര്മ്മകളാകുന്നതു(നഷ്ട്ടമാകുന്നതോ..) നമ്മുടെയൊക്കെ കുട്ടിക്കാലം കൂടിയല്ലെ..ഇത്രയും എഴുതുന്നത് എന്താണെന്നോ..? നമ്മുടെ മാധവേട്ടന് മരിച്ചു പോയി..കുണ്ടന്നൂര് ചുങ്കത്തുള്ള ചായക്കടക്കാരന്..ഓര്മ്മയുണ്ടോ..? മധുരമുള്ള പലഹാരങ്ങള് നിറച്ചുവച്ച ചില്ലലമാരകള്...കൊതിയൂറുന്ന സാമ്പാറിന്റെ മണം...ഓര്മകള്ക്ക് വരെ എന്ത് മധുരവും എരിവും...! സ്കൂളില് പോകുമ്പോള് ..കൊതിയോടെ നോക്കാറുണ്ട്...അപ്പോള് പുകനിറഞ്ഞ അടുക്കളയില് ചുമച്ചു ചുമച്ചു മ്മടെ മാധവേട്ടന്...! ..മാസങ്ങള് കൂടുമ്പോള് അപ്പന് പറയും " ഡാ..മുടിവെട്ടാറായിട്ടുണ്ട് ട്ടാ..സ്കൂള് വിട്ടുവരുമ്പോ നായരുടെ ബാര്ബര് ഷാപ്പിലേക്ക് വാ..ഞാന് അവടെ ഉണ്ടാവും "..മനസ്സ് സന്തോഷത്തില് ആറും ഏഴും ആടും..ന്താ കാരണം ? മുടിവെട്ടുന്നതോര്ത്തല്ല...മുടിവെട്ട് കഴിഞ്ഞു മാധവേട്ടന്ടെ ചായക്കടയില് ഒരു ചായക്കുടിയുണ്ട് എനിക്ക്...ഒപ്പം നെയ്യപ്പോ,പരിപ്പുവടയോ,സുഖിയനോ വല്ലതും കിട്ടും....ചിലപ്പോള് ദോശയും ചൂടന് സാമ്പാറും ചട്നിയും കിട്ടും...ഹോ...! ഓര്മകള്ക്ക് വീണ്ടും സ്വാദേരുന്ന എരിവും ചൂടും..! ഈ പരിഗണന കിട്ടുന്ന മറ്റൊരു സന്ദര്ഭം -പനീ വന്നാല് ആണ്..ഓട്ടുപാറ ഗവെര്ന്മേന്ടു ഹോസ്പിറ്റലിലെ മരുന്ന് മണക്കുന്ന വരാന്തയില് അപ്പന്റെ കയ്യുംപിടിച്ച് നില്ക്കുമ്പോള് ഓര്ക്കുന്നത് മാധവേട്ടന്റെ ചായക്കടയിലെ പലഹാരങ്ങളാ...തിരിച്ചു പോകുമ്പോള് അവടെ ഒന്ന് കേറും...അപ്പോള് ചായക്ക് പകരം പാലും വെള്ളാവും എന്ന് മാത്രം..ഉപദംശങ്ങളും ഉണ്ടാകും...(പനീ വരാനും മുടി വെട്ടാനും അന്നൊക്കെ എത്ര ആഗ്രഹിക്കുമെന്നോ..)ആ നേരതത് മാധവേട്ടന് അടുത്ത് വന്നു തലയില് കൈവച്ചു ചോദിക്കും.." ന്താ ഇബന്.പന്യാ..? " ഞാന് മെല്ലെ ഒന്ന് മൂളും..അപ്പന് കാശുകൊടുത്തു തിരിയുമ്പോള് , അപ്പന്റെ പ്രതിഷേധം വകവയ്ക്കാതെ ,പതുക്കെ ഒരു പൊതി എന്റെ കയ്യിലേക്ക് വച്ച് തരും മാധവേട്ടന് .." ഇദു വച്ചോ ട്ര .." ഉള്ളിവടയോ സുഖിയനോ..അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും ആകും പൊതിയില്...അങ്ങനെ പലഹാരങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടി കൊതിച്ചിരുന്ന എന്റെ ബാല്യത്തിന്റെ മധുരമായിരുന്നു അപ്പന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത കൂട്ടുകാരന് - മാധവേട്ടന്...ആ മാധവേട്ടനാണ് ഇന്നലെ വെള്ളപുതച്ചു ശാന്തനായി മരിച്ചുകിടന്നത്...!
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ